Magna Grecia: Selinunte

0

Dzisiaj proponuję wyprawę na Sycylię, prosto do ruin greckiego miasta Selinunt, położonego na południowo-zachodnim krańcu wyspy w Castelvetrano, w prowincji Trapani. Znajduje się tam bardzo sugestywny park archeologiczny (40 ha) z całkiem przyzwoicie zachowanymi doryckimi świątyniami.

Południe Włoch w czasach antycznych nazwane zostało Wielką Grecją. Różne były próby wyjaśnienia owego toponimu, za najbardziej sugestywne należy uznać nawiązanie do wielkich szkół filozoficznych z Pitagorasem na czele, które rozwijały się w tym rejonie, jak również chęć podkreślenia urodzajności nowoskolonizowanych terenów, stojących w całkowitej opozycji do suchej i górzystej Grecji.

Selinunt położony na południowym skraju Wielkiej Grecji oraz Posejdonia usytuowana na północy (Kampania) były mocno liczącymi się sanktuariami, wyznaczającymi symboliczne granice greckiego świata w Italii. Nazwa koloni pochodzi od hellenistycznego słowa “sèlinon” i oznacza rodzaj dzikiego ziela, które rośnie po dziś dzień w okolicy, a które kiedyś stało się symbolem miasta odciskanym na monetach.

Bogatą kolonię ufundowali emigranci z Megara Hyblea (okolice Augusty na Sycylii) w 650 roku p.n.e. Zniszczyli ją  Kartagińczycy w 409 roku p.n.e. W okresie późniejszym teren zamieszkały ograniczył się jedynie do Akropolu, aż w końcu miasto dostało się pod panowanie Rzymu. W czasach Imperium Byzantyńskiego (VI-IX wiek n.e.) silne trzęsienie ziemi poważnie uszkodziło monumentalne, greckie budowle. Władze Arabskie (IX-XI wiek n.e.) próbowały je odrestaurować, jednak bez powodzenia. Później o Selinuncie zapomniano. Ponowne odkrycie nastąpiło w wieku XVI. Ruiny wykorzystywali okoliczni mieszkańcy jako źródło darmowego budulca. Wybawienie nadeszło w 1809, kiedy Anglicy zainicjowali pierwsze wykopaliska.

Cenne rzeźby pochodzące z wykopalisk przechowuje Muzeum Archeologiczne w Palermo. Na miejscu natomiast można oglądać rozległy park archeologiczny w skład którego wchodzą Akropol z ruinami świątyń oraz resztkami fortyfikacji, wzgórze Gàggera położone w części wschodniej, wzgórze Mannuzza z pozostałościami północnych terenów mieszkalnych, wzgórze zachodnie, gdzie także zachowały się resztki dawnych sanktuariów oraz nekropole okalające Selinunt od strony lądu.

Zwiedzając ów malowniczy park archeologiczny, widzimy antyczne miasto położone na wzgórzach i zwrócone w stronę turkusowych wód Morza Śródziemnego. Bogaci mieszkańcy niewątpliwie delektowali się spektakularną panoramą, natomiast “obcy”, żeglujący po wodach, dostrzegali ufortyfikowaną kolonię, która przede wszystkim dzięki metopom dekorowanym teatralnymi przedstawieniami mitologicznych bohaterów malowanych na intensywne kolory, wysyłała jasny sygnał swojej potęgi, a dla niektórych wręcz odrębności.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here