Nowy styl czerpał z baroku, neoklasycyzmu i modernizmu, dowolnie mieszając wszystkie trendy. Za bezpośredni okres kształtowania się secesji uznaje się lata osiemdziesiąte XIX wieku. Dojrzałą formę osiągnęła ona w połowie lat dziewięćdziesiątych, a szczyt popularności przypadł na rok 1900 i odbywającą się wówczas w Paryżu Światową Wystawę EXPO. Dosyć szybko styl rozpowszechnił się w całej Europie, czego efektem było wykształcenie się narodowych odmian. Secesja we Włoszech określana jest terminami Art Nouveau, stile floreale (kwiecisty styl) lub stile liberty. Kiedyś fantazyjne i dziwne kamienice o przesadnych dekoracjach zaskakiwały swoją ekscentrycznością, obecnie są raczej pięknym świadectwem epoki, w której Lombardia na czele z Mediolanem stały się bogatym centrum włoskiego przemysłu. Co ciekawe, w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego wieku secesja była uważana za synonim złego smaku. Dopiero Salvador Dalí wyraził swój podziw dla tego stylu, a z czasem w masowym przekonaniu wykształcił się pozytywny stosunek.
