Jak to było z panettone: legenda o powstaniu babki

PANETTONE, SYMBOL WŁOSKICH ŚWIĄT

Powoli rozpędza się sezon świąteczny. Ruszają jarmarki, na ulicach montowane są lampki i dekoracje. 8 grudnia cała Italia, niczym na hejnał, ubierze choinki, postawi bożonarodzeniowe szopki, a miasta rozbłysną światełkami. Na razie wszyscy dogadzają podniebieniu, zajadając się świąteczną babką panettone. Bez większego problemu można ją już dostać w Polsce, co więcej sklepikarze nie importują jej więcej w okolicach kwietnia, ale właśnie teraz. Panettone jest wynalazkiem mediolańskim, jednak już od dawna króluje na całym półwyspie, a w okresie świątecznym, w każdym domu, przynajmniej cztery opakowania stoją pod choinką. Mój bliski przyjaciel Piero wcina po kawałku panettone każdego roku na śniadanie, zaczynając od pierwszych dni listopada. Swój rytuał kończy w drugiej połowie stycznia.

Z historią  panettone wiążą się rozmaite legendy – poniżej piszę o tej najgłośniejszej, a dla znających włoski dorzucam filmik z kreskówką ilustrującą opowieść.

LEGENDA O POWSTANIU BABKI PANETTONE

Rzecz działa się w XV wieku. Dwór Ludovico il Moro był jednym z najokazalszych w całych Włoszech. Książę słynął z hojności i sprawiedliwości. W gronie jego faworytów znalazł się giermek Giacometto degli Atellani, któremu sprezentował dom. Budynek stoi przy corso Magenta naprzeciwko kościoła Santa Maria delle Grazie, gdzie w tamtych czasach Leonardo da Vinci malował „Ostatnią Wieczerzę„. Kamienica przyciągała najwspanialsze umysły epoki i najpiękniejsze damy. I tylko syn Giacomo – Ughetto – nie brał udziału w zabawach, bowiem nieszczęśliwie się zakochał. Adalgisa pochodziła z biednego domu, dlatego rodzina Ughetta sprzeciwiała się ich miłości. Dziewczyna była córką lichego piekarza o imieniu Toni. Pewnego dnia Ughetto wpadł na pomysł, aby dodać do chleba masło, cukier oraz jajka. Z czasem przepis wzbogacono o cytron i rodzynki. Cała wieś, spragniona fenomenalnego wypieku, ustawiała się w kolejce do piekarni. Toni stał się w końcu bogaty i nic już nie przeszkadzało płomiennemu uczuciu Ughetta i Adalgisy.

CIEKAWOSTKA

Na zakończenie źródłosłów. „Pan di Toni” znaczy „chleb Toniego” – stąd rzekomo wywodzi się nazwa panettone.

Ania

P. S. Jak zawsze serdecznie zapraszam na blogowego Facebooka oraz na Instagrama. Zamieszczam tam więcej ciekawostek, więcej zdjęć, po prostu więcej Włoch.