Monastero Santa Chiara w Neapolu

0




Jaki jest Neapol wie każdy kto kiedykolwiek w mieście był. Nie jest ani ładny, ani brzydki, jest jedyny w swoim rodzaju i nikogo nie zostawia obojętnym. Brudne, chaotyczne i kolorowe ulice wywierają ogromne wrażenie, przypominają o bogatej przeszłości, pachną kawą i pizzą Margheritą.

Neapol łączy się w sposób nierozerwalny z Hiszpanią, której tradycje łatwo uchwycić w architekturze, w sztuce, w muzyce, w niektórych zwyczajach i w dialekcie. W krajobraz miasta na stałe wrósł Klasztor św. Klary ze zdobionym majoliką krużgankiem, który natychmiast przywołuje na myśl andaluzyjską architekturę. Obiekt powstał z woli króla Roberta Andegaweńskiego i Sanczi z Majorki. Władcy szczególnie upodobali sobie kult św. Franciszka z Asyżu i św. Klary. Z tego właśnie powodu zależało im na wybudowaniu w mieście prawdziwej cytadeli, wewnątrz której znalazłyby schronienie Klasztor Sióstr Klarysek oraz Zakon Braci Mniejszych (pot. franciszkanie). Po śmierci męża, owdowiała królowa wstąpiła w szeregi zgromadzenia, przyjmując imię Klara. Nagrobki fundatorów znajdują się we wnętrzach kościoła.

Prace budowlane ruszyły w 1310 roku. Siedem lat później papież oficjalnie zezwolił na funkcjonowanie w obrębie wspólnej cytadeli dwóch oddzielnych zgromadzeń. Projekt przewidywał także istnienie kościoła nad dekoracją którego pracował Giotto. Niestety, w 1943 roku na kompleks spadły bomby, powodując ogromne zniszczenia. Do dzisiaj zachowały się jedynie fragmenty prac mistrza – niekompletny fresk “Ukrzyżowanie”, znajdujący się na jednej ze ścian chóru. Aż do 1742 bazylika zachowała gotycki aspekt. W wyniku prac przeprowadzonych przez architekta D. A. Vaccariego pojawiły się typowe dla barokowej architektury polichromowane marmury, stiuki i złocenia. Przebudowano wówczas także klasztor Klarysek. Właśnie wtedy powstał majolikowy krużganek. Łuki i kolumny pozostały co prawda niezmienione, natomiast ogród przeszedł gruntowną renowację. Przez środek puszczono dwie krzyżujące się alejki, które podzieliły go na cztery części. Wzdłuż alejek ustawiono 64 pilastry pokryte ceramicznymi płytkami wyobrażającymi roślinność. Ich kolorystyka przepięknie współgra z otaczającą naturą. Majolika wewnątrz krużganku przedstawia sceny rodzajowe z życia codziennego ówczesnych mieszkańców miasta, a na ściennych freskach widnieją święci i sceny nawiązujące do Starego Testamentu.

Spytacie dlaczego kompleks określany jest mianem św. Klary? Najprawdopodobniej stało się tak ze względu na ogromną ilość sióstr mieszkających w klasztorze. W pewnym momencie Klaryski zmuszone były nawet przeprowadzić się do większego budynku, zajmowanego przez Braci Mniejszych, ci ostatni zaś zajęli ich miejsce. Z tego samego powodu bazylika, która w pierwszej chwili została konsekrowana jako świątynia Bożego Ciała, bardzo szybko zaczęła być nazywana kościołem św. Klary.

Zespół muzealny Santa Chiara (majolikowy krużganek, muzeum, biblioteka, ruiny rzymskich term z I w. n.e. i szopka z XVIII i XIX wieku):

Otwarte od poniedziałku do soboty w godzinach 9:30 – 17:30

W niedziele i święta 10:00 – 14:30

Bilet wstępu: 6 € cały i 4,5 € ulgowy

Kościół od 7:30 do 13:00 i od 16:00 do 20:00

Via Santa Chiara, 49/C – Neapol

***

Do zobaczenia „Pod Słońcem Italii”, także na na Facebooku oraz na Instagramie i w grupie Zakochani w Italii.

Ania

DSC_5950DSC_5941DSC_5945DSC_5947DSC_5949DSC_5940


ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here