Weneccy tetrarchowie

NAJJAŚNIEJSZA REPUBLIKA WENECKA BYŁA BRAMĄ DO ORIENTU

Wenecka Bazylika św. Marka odzwierciedla dzieje miasta i jego bogactwo kulturowe. Kościół, który powstał między XI a XIII wiekiem, ma niewiele wspólnego ze stylem romańskim i gotyckim. Formy i elementy zdobnicze nawiązują przede wszystkim do sztuki bizantyńskiej i w dużo mniejszym stopniu do zachodnioeuropejskiej. Jak na pewno wiecie, Najjaśniejsza Republika Wenecka była prawdziwą potęgą morską, bramą do Orientu. Ogromna flota, oprócz handlu, brała czynny udział w wyprawach krzyżowych i łupieżczych. Jedną z pamiątek przywiezionych z tych ostatnich są wmurowani w narożniku skarbca bazyliki weneccy tetrarchowie, czyli grupa rzymskich imperatorów.

PORFIR: MARMUR ZAREZERWOWANY DLA BOGÓW I CESARZY

Porfir to skała o czerwonym kolorze, którą w starożytności wydobywano jedynie w Egipcie. Ekstremalnie drogi surowiec zarezerwowano przede wszystkim dla cesarzy i dla bogów. W porfirze wykuwano posągi, sarkofagi i elementy architektoniczne, używano go także do produkcji luksusowych przedmiotów. Niemal w całości pokrywał pałace Dioklecjana i Konstantyna. W salach przyjęć kamieniem tym zaznaczono koła, gdzie ambasadorowie padali na kolana przed cesarzem. Porfirowa komnata w Wielkim Pałacu w Konstantynopolu od podłogi aż po sufit wyłożona była porfirem, a następcy tronu „rodzili się w purpurze„.

RZYMSCY TETRARCHOWIE LUB ZŁODZIEJSCY MAUROWIE

Rzeźba datowana jest na IV wiek n.e. i pochodzi z Azji Mniejszej. Pierwotnie najprawdopodobniej stanowiła podstawę pałacowych kolumn, z których wycięto ją podczas złupienia Konstantynopola w trakcie IV wyprawy krzyżowej z 1204 roku, a następnie sprowadzono do Wenecji. Brakującą stopę jednej z figur odnaleźli dopiero archeolodzy pracujący w ubiegłym wieku w Halikarnasie. Obecnie znajduje się ona w stambulskim muzeum. Z dużym prawdopodobieństwen rzeźba przedstawia tetrarchów, którzy rządzili Imperium Rzymskim na przełomie III i IV wieku. Są to zatem wizerunki cesarza Dioklecjana i jego współregentów: Maksymiana, Konstancjusza Chlorusa i Galeriusza, złączonych braterskim uściskiem. Lokalna legenda wspomina o Maurach, którzy chcieli skraść skarb z Bazyliki św. Marka. Cud sprawiony przez patrona bazyliki przemienił ich w kamień, który ustawiono w narożniku świątyni jako przestrogę dla innych rabusiów.

Grupę tetrarchów znajdziecie po prawej stronie Bazyliki św. Marka, patrząc od strony fasady.

Ania

Do zobaczenia na Facebooku i na Instagramie.