Jak spędzić niezapomniany weekend w Mediolanie

Stało się. Po 6 latach życia w Mediolanie i jego najbliższych okolicach postanowiłam w końcu stworzyć plan trzydniowego pobytu w mieście. Nie daj sobie nigdy wmówić, że Mediolan to jedynie moda i poza kilkoma najważniejszymi zabytkami nie ma tutaj nic ciekawego. Przyznam szczerze, że miałam niemały problem z doborem atrakcji, ale wierzę, że wyłuskałam to co najcenniejsze – przynajmniej na pierwszy raz. Przy okazji każdej kolejnej wizyty w stolicy Lombardii będziesz mógł odkrywać jej kolejne skarby.

Weekend w Mediolanie. Od czego zacząć przygotowanie do podróży?

1. DOJAZD:

Jeśli decydujesz się na jazdę samochodem, to sprawa jest całkiem prosta. Wystarczą porządna mapa lub nawigacja i pełny bak. Wybierając podróż samolotem, albo pociągiem musisz znaleźć najbardziej dogodne dla ciebie połączenia.

2. REZERWACJE:

Planując wyprawę do Mediolanu, warto pomyśleć o wcześniejszych rezerwacjach.

Cenacolo Vinciano – większość turystów chcących zwiedzić Mediolan ma w planach zobaczenie „Ostatniej Wieczerzy” Leonarda da Vinci. Rezerwacja biletów jest obowiązkowa. Przedsprzedaż zazwyczaj zaczyna się trzy miesiące wcześniej, a zwlekanie do ostatniej chwili jest bardzo ryzykowne. Cały bilet kosztuje 10 € + 2 € z tytułu rezerwacji, ulgowy wynosi 2 € + 2 € (obywatele UE, Islandii, Lichtenstainu, Norwegii i Szwajcarii między 18 a 25 rokiem życia), młodzież poniżej 18 roku życia, a także nauczyciele akademiccy i studenci niektórych kierunków pochodzący z krajów UE wchodzą za darmo, ale obowiązuje ich rezerwacja 2 €. Bilety kupisz na stronie internetowej www.vivaticket.it lub dzwoniąc pod numer telefonu +39 02 92800360. N.B. W każdą pierwszą niedzielę miesiąca, wypadającą między październikiem a marcem, wejście do Wieczernika jest darmowe. Obowiązuje wcześniejsza rezerwacja, tak samo, jak przy zakupie regularnego biletu.

Bilety do La Scali – drugą wielką atrakcją Mediolanu stanowi Teatr La Scala. Planując niezapomniany weekend warto jest pomyśleć o możliwości wybrania się na balet lub operę, albo o wysłuchaniu jednego z koncertów. Teatr oferuje rozmaite promocje, dzięki którym możliwe jest nabycie wejściówek nawet za pół ceny lub w skorzystanie z programu Under30. Oficjalna internetowa kasa biletowa: www.teatroallascala.org/it/biglietteria/.

3. NOCLEG:

Kilka atrakcyjnych propozycji noclegu znajdziesz na moim blogu tutaj. Hoteli lub mieszkań do wynajęcia najlepiej jest szukać przez popularne wyszukiwarki.

4. JEDZENIE

Wszystkie rekomendowane przeze mnie lokale widnieją w menu głównym, w zakładce „Włochy praktycznie„- „Bary, restauracje, lodziarnie„. Znajdziesz je również w tym linku.

Niezapomniany weekend w Mediolanie

PIĄTEK:

Pierwszy, najprawdopodobniej niepełny dzień pobytu w Mediolanie proponuję poświęcić na zobaczenie najbardziej znanych zabytków i miejsc zlokalizowanych w ścisłym centrum.

STAZIONE CENTRALE

Istnieje bardzo duża szansa, że dworzec będzie pierwszym obiektem, jaki ujrzysz zaraz po przyjeździe do miasta. Charakterystyczny budynek oddano do użytku w 1931 roku. Zastąpił on starą stację, która znajdowała się na pobliskim Piazza della Repubblica. Jest to drugi po Roma Termini węzeł kolejowy we Włoszech i jeden z największych w Europie. Dworzec nie ma określonego stylu architektonicznego, ale wielkie przestrzenie nawiązują do monumentalnej architektury rzymskiej, która była ważnym punktem odniesienia dla ideologii faszystowskiej.

PIAZZA DUOMO I DUOMO DI MILANO

Katedra jest symbolem miasta. Gotycko-barokowa fasada robi ogromne wrażenie, w środku jednak rozczarowuje. Do budowy świątyni użyto marmuru z Condagli w Piemoncie. Przy transporcie kamienia do miasta system kanałów okazał się nieoceniony. Przeczytasz o nim w dalszej części artykułu. Jeśli trafisz na ładną pogodę, warto wejść na dach i przespacerować się między iglicami. Rozpościera się stąd piękny widok na miasto, a przy odrobinie szczęścia również na Alpy. Bilet wstępu kosztuje 9 €/4,5 € (schody) i 13 €/7 € (winda). Za zobaczenie skarbca zapłacicie 2 €. Zejście do krypty, w której znajdują się relikwie św. Karola Boromeusza to koszt 4 €. Możliwość zwiedzenia wszystkich obiektów powiązanych z Duomo (katedra, dach, muzeum, ruiny wczesnochrześcijańskiego kościoła, kościół San Gottardo) kosztuje 15 €/8 €. Wejście do Duomo odpowiednio 3 €/2 €. Aktualny cennik można skonsultować tutaj.

GALLERIA VITTORIO EMANUELE

Pasaż wzniesiono w drugiej połowie XIX wieku, a więc w czasie kiedy Mediolan zaczął zyskiwać status przemysłowej stolicy Włoch. Projekt inspirowany był architekturą innych ważnych miast europejskich, takich jak Londyn, czy Paryż. Dwa główne wejścia ujęto w łuki triumfalne. Na mozaikach umieszczonych pod centralną kopułą widnieją personifikacje Afryki, Ameryki, Azji i Europy. W galerii znajdują się 24 posągi zasłużonych Włochów, są wśród nich Dante, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Camillo Benso Conte di Cavouri Galileusz. W centralnym punkcie posadzki widnieje herb rodu Savoia, po bokach znajdują się herby czterech włoskich miast: Florencji, Mediolanu, Rzymu i Turynu.

Ciekawostka: Wokół byka, który jest herbem Turynu, zawsze  stoi pokaźna grupka turystów. Pełni entuzjazmu okręcają się oni na pięcie wokół zwierzęcia. Wierzą bowiem, że to przyniesie im szczęście. Nic bardziej mylnego! W rzeczywistości mieszkańcy Mediolanu i Turynu delikatnie mówiąc, nie przepadają za sobą. Z tego właśnie powodu mediolańczycy zaczęli deptać herb Turynu, a dokładniej niszczyć bycze klejnoty. Nieświadomi turyści podpatrzyli ten lokalny rytuał i stworzyli mit, jakoby miał on zapewniać przychylność losu.

PIAZZA SCALA, TEATR LA SCALA I MUZEUM

Na drugim krańcu pasażu Wiktora Emanuela rozpościera się Piazza Scala z teatrem. Tak, ten niepozorny budynek to jedna z najbardziej prestiżowych scen na świecie. Jeśli zarezerwowaliście bilety na spektakl, z pewnością czekają Was niezapomniane wrażenia. W przeciwnym razie możecie zajrzeć do muzeum, które poza ekspozycją prezentującą dawne kostiumy, instrumenty, plakaty i szkice reżyserskie, pozwala zobaczyć również widownię wraz ze sceną oraz bibliotekę szczycącą się największymi na świecie zbiorami volumenów poświęconych muzyce. Bilet normalny kosztuje 7 €, ulgowy 5 €.

Largo Ghiringhelli, 1

CA’ GRANDA I SAN BERNARDINO ALLE OSSA

Z Piazza Duomo proponuję przespacerować się w stronę Università degli Studi di Milano. Skręć w kierunku Piazza Armando Diaz. Za placem, między Via Larga a Corso di Porta Romana natkniesz się na najbardziej znany modernistyczny budynek w mieście – Torre Velasca. Wieżowiec ma kształt grzyba i nawiązuje do tradycji lombardzkiego budownictwa obronnego, głównie do średniowiecznych zamków.

Piazza Velasca, 5

UNIVERSITÀ DEGLI STUDI DI MILANO

Uniwersytet to jeden z pierwszych renesansowych budynków w Mediolanie. Francesco Sforza chciał, aby w mieście powstał szpital Ca’ Granda, umożliwiający leczenie wszystkich chorych w jednym miejscu. Budowę rozpoczęto w połowie XV wieku. Prace nad pierwszą częścią konstrukcji ciągnęły się do 1499 roku, tj. do upadku dynastii Sforzów. Środkowa część kompleksu powstała na początku XVII wieku. Przez cały XVIII wiek trwała budowa ostatniego skrzydła szpitala, oddanego do użytku w 1805 roku. W 1939 szpital przeniesiono do nowej siedziby Niguarda, a od 1958 znajduje się tutaj uniwersytet. Warto zajrzeć na wewnętrzne dziedzińce.

Via Festa del Perdono, 7

SAN BERNARDINO ALLE OSSA

Nieopodal uniwersytetu skrywa się najbardziej makabryczne miejsce w Mediolanie, a jest nim kościół San Bernardino alle Ossa. Podczas wieków średnich znajdował się tutaj cmentarz, na którym chowano zmarłych pacjentów pobliskiego szpitala. W XIII wieku nekropola okazała się zbyt mała, aby pomieścić kolejne kości, dlatego zdecydowano się gromadzić je w cmentarnej kaplicy. W XV wieku na miejscu kaplicy wybudowano  kościół. Prace renowacyjne z przełomu XVII i XVIII wieku sprawiły, że dodano ossuarium, natomiast nisze wspólnie ze ścianami przekształcono w sugestywne obrazy wypełnione ludzkimi kośćmi oraz czaszkami.

Więcej na temat kościoła przeczytacie tutaj.

Via Verziere, 2 (wejście od strony Piazza Santo Stefano)

SANTA MARIA PRESSO SAN SATIRO

O ile Duomo di Milano nie jest warte wejścia do środka, o tyle kościół Santa Maria presso San Satiro powinien zobaczyć każdy. Budowa świątyni stanowiła prawdziwe wyzwanie, bowiem okoliczne kamienice oraz rozplanowanie ulic w sposób wyraźny ograniczały pole manewru. Prace powierzono młodemu, ale znanemu artyście pochodzącemu z Urbino, czyli Donato Bramantemu. Projekt, wbrew zdrowemu rozsądkowi, powielał odrodzeniowe kanony trójnawowej świątyni z transeptem. Całości dopełniała centralna kopuła oraz kolebkowe sklepienia. Prawdziwy geniusz artysty objawił się jednak w wykonaniu apsydy usytuowanej za ołtarzem. Mając do dyspozycji jedynie 97 cm głębokości, namalował on imponującą niszę, w czym pomogły mu istniejące już wtedy studia poświęcone perspektywie.

Więcej na temat kościoła przeczytacie tutaj.

VIA DANTE I PICCOLO TEATRO

Via Dante to jedna z reprezentacyjnych ulic Mediolanu. Łączy Castello Sforzesco z Piazza Cordusio. Charakteryzują ją eleganckie kamienice z XIX wieku oraz rozmaite sklepy.

PICCOLO TEATRO DI MILANO

Przy Via Dante znajduje się historyczna siedziba Piccolo Teatro di Milano, a więc pierwszego stałego teatru we Włoszech. Obecnie instytucja ma trzy siedziby: Sala Grassi (siedziba historyczna przy via Rovello), Teatro Strehler (główna siedziba zlokalizowana przy largo Greppi) i Teatro Studio Melato (przestrzeń eksperymentalna i szkoła teatralna przy via Rivoli). W czasie II Wojny Światowej w budynku urzędowała faszystowska jednostka wojskowa „Legione Autonoma Mobile Ettore Muti„. Najprościej mówiąc, było to włoskie gestapo, podlegające bezpośrednio Niemcom.

VIA DEI MERCANTI I PALAZZO DELLA RAGIONE

Pałac od początku XIII wieku pełnił rolę  „broletta„, czyli odpowiednika ratusza. Taki rodzaj budynku jest bardzo charakterystyczny dla Lombardii, ale znajduje się również w Piemoncie w miejscowościach Orta San Giulio i Novara, a poza tym w Piacenzy, Rimini i wreszcie w Perugii. Portykowy parter był zawsze otwarty dla szerokiej publiczności, po to, aby każdy obywatel mógł być świadkiem wymierzania sprawiedliwości, na piętrze natomiast zbierała się rada miejska. Dzisiaj w Palazzo della Ragione odbywają się rozmaite wystawy.

Na jednym z kapiteli Palzazzo della Ragione dostrzec można relief przedstawiający pewne legendarne zwierzę. Upamiętniono je także na wewnętrznym dziedzińcu Palazzo Marino przy Piazza Scala. Zgodnie z jednym z przekazów Mediolan założył celt imieniem Bellovesco, który przez Alpy dostał się na Nizinę Padańską. Bogini we śnie pokazała mu miejsce, w którym Bellovesco zobaczył charakterystyczną maciorę z bardzo długą sierścią na przedzie nazywaną scrofa semilanuta. W konsekwencji wódz celtycki postanowił wybudować tutaj osadę. Nazwał ją Mediolanum, łącząc słowa semilanuta z Medio-lanum, a maciora stała się jednym z symboli miasta.

CASTELLO SFORZESCO I PARCO SEMPIONE: Acquario Civico, Ponte delle Sirenette, Arco della Pace i Torre Branca

Castello Sforzesco został wzniesiony w XIV wieku przez ród Viscontich. W kolejnych wiekach był wielokrotnie rozbudowany. Za panowania Sforzów zyskał sobie sławę jednego z najznamienitszych renesansowych dworów we Włoszech. W jego progach gościli m.in. Donato Bramante i Leonardo da Vinci. Wejście na teren zamku jest bezpłatne, żeby zobaczyć muzea, należy kupić bilet: 5,00 € cały i 3,00 € ulgowy. Wstęp jest darmowy w każdy wtorek po godzinie 14:00, od środy do niedzieli po 16:30 i w każdą pierwszą niedzielę miesiąca aż do 4.12.2016.

PARCO SEMPIONE

Na tyłach zamku znajduje się rozległy i najbardziej znany park w Mediolanie – Parco Sempione. Jest to doskonałe miejsce do chwili wytchnienia po długim zwiedzaniu. Park powstał po zamknięciu Światowej Wystawy EXPO, odbywającej się w mieście w 1906. Hale ekspozycyjne znajdowały się także w tym miejscu. Symbolem wystawy był plakat przedstawiający otwarcie górskiego tunelu w okolicach Przełęczy Sempione. Nowy pasaż umożliwił uruchomienie połączeń kolejowych między Mediolanem i Paryżem, a jako że zainaugurowano go 1906 roku, to parkowi nadano nazwę alpejskiego przesmyku. Dzisiaj jedyną pozostałością odległych czasów jest budynek Acquario Civico di Milano, stanowiący cudowny przykład mediolańskiego stylu liberty.

W parku można podziwiać również Ponte delle Sirenette, pierwszy metalowy most skonstruowany we Włoszech w 1842 roku. Pierwotnie znajdował się nad kanałem przy Via San Damiano, a po jego osuszeniu konstrukcję przeniesiono do miejskiego ogrodu.

Poza tym w parku znajduje się Arco della Pace, czyli neoklasyczny łuk wzniesiony dla upamiętnienia porozumień zawartych podczas Kongresu Wiedeńskiego z 1815 roku i Torre Branca, a więc żelazna wieża, będąca punktem widokowym. Wjazd windą na taras kosztuje 4 €.

APERITIVO PRZY CORSO SEMPIONE

Aperitif jest niemal symbolem miasta, jest on również prawdziwym stylem życia. Wzdłuż Corso Sempione znajdziesz modne lokale, które między 18 a 21 oferują drinka i bufet pełen jedzenia za 10 €. Naprawdę można się najeść, a przy okazji miło spędzić czas. Szczególnie polecam Living, Deseo, Bhangra Bar i Jazz Caffè. Okolica jest popularna również w późniejszych godzinach, dlatego jeśli masz ochotę na porządną zabawę, to dobrze trafiłeś. Wśród ciekawszych lokali na pewno warto wymienić Il Gattopardo.

RISOTTO ALLA MILANESE, CZYLI CZAS NA KOLACJĘ

Pierwszy dzień spędzony w Mediolanie najlepiej jest zakończyć kolacją w restauracji słynącej z lokalnej kuchni. Do najbardziej znanych, ale nie najtańszych zalicza się historyczna Antica Trattoria della Pesa. Na niższy rachunek i znakomite jedzenie możecie liczyć w Al Garghet lub Trattoria degli Orti. Więcej szczegółów znajdziecie tutaj. Pamiętajcie, że warto pomyśleć o rezerwacji stolika.

SOBOTA:

Drugi dzień w Mediolanie zapowiada się w duchu kulturalnych doznań. Spędzisz go głównie w artystycznej dzielnicy Brera i w nowoczesnej Isola.

MUSEO POLDI PEZZOLI

Jest to najciekawsze muzeum w mieście, którego zbiory są efektem kolekcjonerskiej pasji Gian Giacoma Poldi Pezzoli i jego matki Rosy Trivulzio. Powstało w 1881 roku w kamienicy należącej do ich rodziny, a gromadzi zbiory z zakresu malarstwa i rzeźbiarstwa, a także broń, szkło, zegary, porcelanę, zabytkowe meble, biżuterię i gobeliny. Zobaczysz tutaj płótna Perugina, Piera della Franceski, Sandra Botticelliego, Antoniego Pollaiolego, Giovanniego Belliniego, Michała Anioła, Filippa Lippiego, Andrei Mantegni, Francesca Hayeza, Giovanniego Battisty Tiepola, Canaletta i Lucasa Cranacha Starszego. Wśród eksponatów znajduje się niewielka porcelanowa figurka przedstawiająca króla Augusta III Sasa. Pałac stoi kilka kroków od La Scali. Pełny bilet kosztuje 10 €, za ulgowy zapłacicie 7 €.

Via Manzoni, 12

QUADRILATERO DELLA MODA

Przed tobą dzielnica Mediolanu, w której znajdują się najekskluzywniejsze butiki i showroomy w mieście. Jej zewnętrzne krańce wyznaczają ulice Montenapoleone, Alessandro Manzoni, della Spiga i Corso Venezia. Jeśli pragniesz znaleźć się w samym sercu jednej ze światowych stolic mody, nie możesz pominąć tych okolic.

Zakupy w Mediolanie – zapamiętaj te adresy

ORTO BOTANICO I PINACOTECA DI BRERA

Niewielki ogród botaniczny usytuowany jest przy Pinakotece Brera, a dokładniej na tyłach obserwatorium astronomicznego. Powstał w czasach kiedy okoliczne tereny należały do zakonu jezuitów, powiększono go natomiast w XVIII wieku na życzenie cesarzowej Marii Teresy. Gromadzi ponad 300 gatunków roślin. Sekretne miejsce przyciąga nie tylko studentów pobliskiej Accademia di Brera, ale także mediolańczyków spragnionych odrobiny zieleni oraz świeższego powietrza. Dlaczego zatem nie odsapnąć w ogrodzie od trudów zwiedzania?

Via Brera, 28

PINACOTECA DI BRERA

Galeria malarstwa starożytnego i współczesnego została otwarta w 1803 roku. Specjalizuje się w sztuce lombardzkiej i tej pochodzącej z Wenecji Euganejskiej. W swoich zbiorach posiada płótna Donata Bramantego, Andrei Mantegni, Giovanniego Belliniego, Piera della Franceski, Luki Signorelliego, Rafaela, Vincenza Foppy, Tintoretta, Caravaggia, Canaletta i Francesca Hayeza. Bilet wstępu kosztuje 10 €, natomiast ulgowy 7 € ulgowy. W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wejście do galerii jest darmowe.

Via Brera, 28

BAR JAMAICA

Będąc w dzielnicy Brera, koniecznie wstąp do kultowego lokalu o ponad stuletniej tradycji. Z miejscem od zawsze związani byli intelektualiści i artyści. Kuchnia pozostaje otwarta od 9:30 aż 2:00 w nocy. Możesz wybierać między tostami, kanapkami, sałatkami, cotoletta alla milanese, jest nawet focaccia di Recco. Co istotne, Bar Jamaica nadal serwuje aperitif w dawnym stylu.

Via Brera, 32

NAVIGLIO MARTESANA

Mowa o jednym z dwóch kanałów, nad projektem których pracował Leonardo da Vinci. Niegdyś łączył miasto z rzeką Addą. Jego pozostałości można dzisiaj oglądać wzdłuż Via San Marco. Więcej na temat mediolańskiej sieci kanałów przeczytasz tutaj.

EATALY SMERALDO

Eataly to włoski concept store promujący śródziemnomorską enogastronomię. W jednym z wielu barów, restauracji i cukierni można posmakować delikatesów. Na miejscu wypiekany jest chleb i produkuje się sery, a nawet makaron. Miejsce pozwala nauczyć się sporo na temat sztuki gotowania i picia, zarówno podczas warsztatów dostępnych dla każdego, jak i obserwując proces produkcji jedzenia. Naturalnie Oczywiście warto pokusić się o drobne zakupy.

Piazza XXV Aprile, 10

Więcej na temat mediolańskiej sieci kanałów tutaj.

BOSCO VERTICALE

Bosco Verticale oznacza Pionowy Las. Dwa apartamentowce znajdują się w dzielnicy Isola. Jak powiedział autor projektu – Stefano Boeri – są one odpowiedzią na drapacze chmur wznoszone ze szkła i stali np. w Dubaju. Stanowią odskocznię od zanieczyszczonego przez transport i przemysł mediolańskiego powietrza. Budowlę porasta 730 drzew i 16 tysięcy roślin. Nie umiem sobie nawet wyobrazić, ile wynosi czynsz w takim mieszkaniu, ale wiem na pewno, że na żywo Bosco Verticale robi niesamowite wrażenie.

Więcej na temat dzielnicy przeczytacie tutaj.

Via De Castillia i Via Confalonieri

CIMITERO MONUMENTALE

Ów cmentarz to niezwykle sugestywne „Muzeum Pod Otwartym Niebem„. Obfituje w przepiękne rzeźby, niektóre z nich są dziełami wielkich artystów. Jest świadectwem dawnej myśli oświeceniowej, dzieli się bowiem na trzy sektory dedykowane ludziom o odmiennych przekonaniach religijnych. Część centralną przeznaczono dla katolików, tę po prawej stronie dedykowano Żydom, natomiast partię lewostronną zarezerwowano dla laików. Kiedyś zostać pochowanym w tym miejscu świadczyło o pozycji społecznej i statusie majątkowym nieboszczyków i w pewnym stopniu jeszcze dzisiaj jest podobnie.

Więcej na temat cmentarza tutaj.

Piazzale Cimitero Monumentale

WIECZÓR W LA SCALI

Niezależnie od tego czy wybiesz koncert, balet lub operę, po przybyciu do teatru warto zajrzeć do baru na kieliszek Prosecco. Koniecznie kup w program i rozkoszuj się wyjątkowym wieczorem. O tym jak się ubrać na takie wyjście przeczytasz tutaj.

KOLACJA WE FRANCUSKIM KLIMACIE

Ukoronowaniem tego piękne dnia może być wyprawa do bistro Crêperia Caffè Vecchia Brera urządzonego w paryskim stylu retrò. Lokal znajduje się niedaleko La Scali, w dzielnicy Brera i jest miejscem, w którym chętnie bywają artyści oraz publiczność teatru. W karcie figuruje ogromny wybór francuskich naleśników podawanych na słono i na słodko, a także makarony,risotta, secondi piatti i desery. Poza tym crêperia oferuje bardzo bogaty wybór piw pochodzących z rozmaitych zakątków świata.

Via dell’Orso, 20 – Mediolan

NIEDZIELA:

W niedzielę rano czeka na ciebie spacer po okolicach mediolańskich kanałów, zobaczysz dwa z czterech najstarszych kościołów w mieście, zjesz obiad na tarasie z widokiem na Duomo, a na sam koniec wybierzesz się do Wieczernika.

COLONNE DI SAN LORENZO I BASILICA DI SAN LORENZO

Basilica di San Lorenzo Maggiore wspólnie ze świątyniami Sant’Ambrogio, San Nazzaro Maggiore i San Simpliciano zalicza się w poczet czterech najstarszych mediolańskich bazylik. Jej fasada była wielokrotnie przebudowywana, obecna powstała w XIX wieku. Kopuła pochodzi z XVI wieku. Wnętrze świątyni zachowało oryginalny plan krzyża greckiego, typowy dla kościołów wschodnich. Warto zajrzeć do kaplicy Sant’Aquilino (bilet kosztuje 1-2 €), w której znajduje się bizantyńska mozaika i fragmenty malowideł z V w. n.e.

Corso di Porta Ticinese, 39

Przed bazyliką stoi portyk nazywany potocznie Colonne di San Lorenzo. Jest on jedną z nielicznych pozostałości po czasach kiedy Mediolan pełnił rolę stolicy Imperium Rzymskiego. 16 marmurowych kolumn o korynckich kapitelach datuje się na II i III w. n.e. Są to fragmenty pogańskich budowli, ustawionych w nowym kontekście w momencie budowy bazyliki.

Corso di Porta Ticinese, 39

WALL OF DOLLS – MURO DELLE BAMBOLE

Wall of Dolls to instalacja z lalkami przypiętymi do jednego z mediolańskich murów. Mają one przypominać i zmuszać do dyskusji nad ogromnym problemem współczesnych Włoch, jakim jest przemoc wobec kobiet określana terminem femminicidio. Każda z nas może przynieść własną lalkę, może też zostawić wiadomość. Niektóre z przyczepionych karteczek niosą dramatyczne przesłania. Ich autorki pozostają anonimowe, tak samo jak anonimowa jest dla nas większość ofiar. Nie wszystkim ów pomysł przypadł do gustu. Niektóre feministki krytykują wybór lalek, bo jak twierdzą, uprzedmiotawiają one rolę kobiety.

Więcej na temat instalacji tutaj.

Via Edmondo de Amicis, 2

DARSENA I NAVIGLI

Przez Mediolan nie przepływa żadna rzeka, w mieście są natomiast pozostałości dużego systemu kanałów. Owszem daleko im do tych weneckich i przede wszystkim, w znacznej ilości nie płynie już woda, mają jednak one swój klimat, a na pewno stanowią ciekawostkę na turystycznej mapie miasta. Navigli miały za cel zapewnić komunikację między jeziorami Como i Maggiore, rzeką Ticino, Padem i w końcu z Morzem Adriatyckim. Dzisiaj można podziwiać Naviglio Grande oraz Darsenę, czyli wewnętrzną część portu. Od kwietnia do września po kanale kursuje statek. Bilet kosztuje 14 €, z pokładu widać m.in. kompleks San Cristoforo i dawne pralnie.

Więcej informacji na temat Naviglio Grande i Darseny tutaj.

okolice Piazza XV Settembre

BASILICA SANT’AMBROGIO i COLONNA DEL DIAVOLO

Bazylika Sant’Ambriogio to jeden z najstarszych, a zarazem najważniejszy kościół w mieście. Jego historia sięga czasów św. Ambrożego, biskupa i patrona Mediolanu. Pod koniec III w. n.e. miasto stało się jedną z czterech stolic Cesarstwa Rzymskiego. Konstantyn Wielki jako pierwszy władca przeszedł na chrześcijaństwo, chrzest przyjął dopiero na łożu śmierci. Wcześniej zakończył politykę prześladowania innowierców, natomiast w 313 roku, wspólnie z rządzącym wschodnią częścią imperium Licyniuszem, ratyfikował edykt mediolański, gwarantujący wolność wyznania. W świątyni przechowywane są relikwie św. Ambrożego.

Więcej na temat św. Ambrożego tutaj.

Po lewej stronie bazyliki znajduje się Colonna del Diavolo, czyli Kolumna Diabła. Nosi ślady dwóch charakterystycznych zagłębień. Legenda mówi, jakoby sam diabeł próbował nakłonić biskupa Ambrożego do odstąpienia od swojej duchowej misji. Ambroży pokusie nie uległ, a w złości pchnął szatana w stronę kolumny, tak że ów wbił się rogami w monument. Stąd wspomniane wcześniej dziury. Następnego dnia udało się sile nieczystej uwolnić. Uciekł przez jeden z otworów, formując tym samym drogę do piekła. Ponoć zbliżywszy się do kolumny, można poczuć smród wydobywający się z podziemnych otchłani, a w dzień poprzedzający Wielkanoc możliwym staję się dostrzeżenie wozu z duszami skazanymi na wieczne potępienie. Powozi bohater legendy – szatan.

Piazza Sant’Ambrogio, 15

OBIAD

Niedzielny obiad proponuję zjeść na dachu najsławniejszej galerii handlowej Mediolanu, a zatem w La Rinascente. Wystarczy wjechać windą na 6 piętro, następnie poszukać ruchomych schodów i wspiąć się jeszcze wyżej. Na ostatnim piętrze można wybrać restaurację, która najbardziej cię zainspiruje. Pamiętaj koniecznie, żeby poprosić o stolik na tarasie.

Via Santa Redegonda, 1, róg Piazza Duomo – Mediolan (ostatnie piętro domu handlowego „La Rinascente”)

CENACOLO VINCIANO I SANTA MARIA DELLE GRAZIE

Na sam koniec wizyty w Mediolanie czeka na Was atrakcja w postaci fresku „Ostatnia Wieczerza” Leonarda da Vinci. W Cenacolo Vinciano należy stawić się pół godziny przed planowaną wizytą po to, żeby odbiorać zakupione wcześniej bilety. W oczekiwaniu na wejście, warto zwiedzić renesansowy kościół Santa Maria delle Grazie.

O tym czy i dlaczego warto wybrać się do Wieczernika, przeczytasz tutaj. Jeśli chcesz natomiast dowiedzieć się, co jedzą Chrystus i apostołowie wyobrażeni na fresku, zerknij tutaj.

Piazza Santa Maria delle Grazie, 2

Nawiasem mówiąc, po przeciwnej stronie ulicy znajduje się mało znana i bardzo urocza Winnica Leonarda da Vinci. Pisałam o niej w tym miejscu.

Mediolan dla dzieci, czyli jak zwiedzać miasto w towarzystwie maluchów

MEDIOLAN PRAKTYCZNIE:

Po mieście wygodnie jest poruszać się metrem. Obecnie istnieje pięć linii: czerwona, zielona, żółta, niebieska i lila. Bilet jednorazowy kosztuje 1,50 €, a dobowy 4,50 €. Za 13,80 € można kupić karnet upoważniający do 10 przejazdów. Każdy bilet jest ważny przez 90 minut od momentu skasowania.

Alternatywą dla środków transportu publicznego są rowery, które można wynająć i oddać w bardzo wielu punktach miasta.

Większość muzeów pozostaje zamknięta w poniedziałek. W pierwszą niedzielę miesiąca od października do marca wstęp do większości muzeów zarządzanych przez Ministerstwo Kultury (MiBACT) jest bezpłatny.

Włoskie restauracje są zasadniczo otwarte w godzinach obiadu (12,30 – 14:00) i kolacji (od 19:00). Aperitif (happy hours) podaje się między 18:00, a 21:00.

A presto!

Ania

P.S. Jeśli spodobał Ci się ten wpis albo masz jakieś pytanie, zostaw pod tekstem komentarz. Pamiętaj też, że czekam na Ciebie na Facebooku oraz na Instagramie. Jestem tam codziennie i zamieszczam jeszcze więcej włoskich ciekawostek oraz zdjęć.